Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents 'LES MISÉRABLES' The Movie
Vertaald door Simply Releases Toppers Watchman, Suurtje, Jolly en Tokke
1815 26 jaar na het begin van de Franse revolutie, zit er wederom een koning op de troon van Frankrijk.
Kijk naar beneden...
kijk ze niet in de ogen.
Kijk naar beneden...
je bent hier, totdat je doodgaat.
Geen God, boven je...
en alleen de hel beneden je.
Kijk naar beneden...
Er is nog twintig jaar te gaan.
Ik heb niets misdaan...
lieve Jezus hoort mijn gebeden.
Kijk naar beneden...
lieve Jezus geeft er niets om.
Ik weet, dat zij wacht...
ik weet dat ze de ware is.
Kijk naar beneden...
ze hebben je allemaal vergeten.
Als ik vrij kom, dan zie je mij niet meer...
hier tot stof.
Kijk naar beneden...
je zal altijd een slaaf blijven.
Kijk naar beneden...
je staat in je graf.
Haal de vlag eraf.
Gevangene 24601. Je tijd zit erop en je voorwaardelijke vrijlating is ingegaan.
Je weet wat dat betekent. - Ja, het betekent dat ik vrij ben.
zal je dit bewijs van schande tonen tot je sterft.
Zal je dit insigne van schande tonen tot je sterft.
Dit is een waarschuwing dat je gevaarlijk bent. - Ik heb een brood gestolen.
Mijn zusters kind was bijna dood. Wij verhongerden.
Je zal weer verhongeren, tenzij je de betekenis leert van de wet.
Ik weet de betekenis van de afgelopen 19 jaar.
Een slaaf van de wet.
Vijf jaar voor wat je gedaan had. De rest omdat je probeerde te vluchten.
Ja, 24601.
Mijn naam is, Jean Valjean. - En ik ben, Javert.
Vergeet mijn naam niet. Vergeet mij niet.
24601.
Kijk naar beneden...
je zal altijd een slaaf blijven.
Kijk naar beneden...
je staat in je graf.
Vrijheid eindelijk. Hoe vreemd is het.
Ik vergeet nooit meer de jaren, de verspilling.
Ik vergeef ze niet, voor wat ze gedaan hebben.
Zij zijn de schuldigen, iedereen.
De dag begint, en laten we eens kijken...
wat deze nieuwe wereld doet voor mij.
Kan ik helpen? Is er werk? - Papieren?
Hier is er geen werk.
Valjean is als een gevaarlijk man, voor altijd voorwaardelijk vrij.
Een fout die gemaakt en gerapporteerd wordt, betekent onmiddellijke arrestatie.
Zorg dat je over 30 dagen in Pontarlier bent.
Volg hem.
Laat me jouw papieren zien.
- Ik slaap in de stal, alsjeblieft.
Eruit.
Kom binnen want u bent vermoeid.
En de nacht is hier koud.
Alhoewel wij zeer bescheiden leven.
Wat wij hebben, hebben we om te delen.
Er is wijn hier zodat u weer opleeft.
Er is brood om u weer sterk te maken.
Er is een bed waar u tot morgen kunt uitrusten.
Uitrusten van de pijn, en uitrusten van de misstanden.
Zegen het voedsel wat we vandaag eten.
Zegen onze lieve zuster, en onze geëerde gast.
Naar binnen. Leg hem op de grond. Blijf daar.
Monseigneur...
We hebben uw zilver. We hebben deze man op heterdaad betrapt.
Hij had het lef om te zeggen dat u hem dit gegeven heeft.
Dat klopt.
Maar mijn vriend, je bent zo vroeg weggegaan.
Natuurlijk is je iets ontschoten.
Je vergat dat ik je deze ook gegeven had.
Wilde je het beste achterlaten?
Meneer, laat hem vrij. Deze man heeft de waarheid verteld.
Ik prijs u voor uw plicht...
ga nu met Gods zegen.
Maar onthoud dit, mijn broeder...
zie hierin een hoger plan.
Je moet dit kostbare zilver gebruiken...
om een eerlijk mens te worden.
Door de getuigenis van de martelaren.
Door de passie en het bloed...
heeft God jou verheven uit de duisternis.
Heb ik je ziel gered voor...
God.
Wat heb ik gedaan, lieve Jezus, wat heb ik gedaan?
Ik ben een dief in de nacht geworden, een hond die vlucht.
Ben ik zo laag gezonken? En is het nu te laat?
Dat er niets anders overblijft, dan de misdaad die ik haat.
Het roepen in het duister, dat niemand hoort.
Hier waar ik sta, bij het wisselen van de jaren.
Als er een ander weg te gaan is, dan heb ik die 20 jaar geleden gemist.
Mijn leven was een oorlog, die nooit gewonnen kon worden.
Ze gaven mij een nummer en vermoordde Valjean, toen ze mij ketende en voor dood achterlieten.
Alleen voor het stelen van een mondvol met brood.
Maar waarom liet ik die man...
mijn ziel aanraken en mij liefde leren?
Hij behandelde mij als ieder ander.
Hij gaf mij zijn vertrouwen. Hij noemde mij broeder.
Hij claimt mijn leven voor God boven.
Kunnen zulke dingen bestaan?
Maar ik ben de wereld gaan haten.
Deze wereld die mij altijd haatte.
Oog om oog...
verander je hart in steen.
Dit is alles waar ik voor geleefd heb.
Dit is alles wat ik kende.
Eén woord van hem en ik zou terug moeten.
Onder de zweep, op de pijnbank.
In plaats daarvan biedt hij mij mijn vrijheid aan.
Ik voel de schaamte in mij als een mes.
Hij vertelde mij dat ik een ziel heb.
Hoe weet hij dat dan?
Welke geest komt er om mijn leven te keren?
Is er een andere weg te gaan?
Ik reik uit, maar ik val.
En de nacht komt dichterbij.
Terwijl ik in de leegte staar.
Naar de draaikolk van mijn zonden.
Nu ontsnap ik aan die wereld. Van de wereld van Jean Valjean.
Jean Valjean is niets meer nu.
Een ander verhaal moet nu...
beginnen.
ACHT JAAR LATER
Aan het einde van de dag, ben je weer een dag ouder.
En dat is alles wat je kan zeggen van het leven van de armen.
Het is een worsteling, het is een oorlog. En er is niets wat iemand geeft.
Nog een dag extra staan, waarvoor?
Een dag minder om te leven.
Aan het einde van de dag ben je weer een dag kouder.
En het shirt op je rug houdt de kou niet tegen.
En de rechtvaardige gaan snel voorbij, ze horen de kleintjes niet huilen.
En de pest komt er snel aan. Klaar om te doden.
Een dag dichterbij sterven.
Aan het eind van de dag is er een andere dag aangebroken.
En de zon in de ochtend wacht om op te komen.
Net als de golven die stukslaan op het zand. Net als een storm die zo uit zal breken.
Er is een honger in het land. Er is nog steeds een afrekening te vereffenen.
En er is veel te betalen, aan het eind van de dag.
Aan het einde van de dag, krijg je niets voor niets.
Zitten op je kont, daar koop je geen brood van.
Er zijn kinderen thuis. - En de kinderen moeten gevoed worden.
En je bent blij dat je een baan hebt. - En een bed.
En we tellen onze zegeningen.
Heb je gezien hoe woedend de voorman vandaag is?
Met zijn verschrikkelijke adem en zijn zwervende handen?
Dat is omdat kleine Fantine hem zijn zin niet geeft.
Kijk eens naar zijn broek en zie waar hij staat.
En de baas, hij weet het nooit. Dat de voorman altijd heet is.
Als Fantine niet oppast, kijk eens hoe ze gaat.
Dan komt ze op straat te staan.
Aan het einde van de dag is er weer een dag voorbij.
Met genoeg geld in je zak, genoeg voor een week.
Betaal de huisbaas, betaal de winkel. Blijf werken zolang je het kan.
Blijf werken totdat je er bij neervalt. Of het is terug naar de kruimels op tafel.
Nou, je moet tenslotte betalen. Op het eind van de dag.
En wat hebben we hier, kleine onschuldige zuster?
Nee. - Kom op, Fantine, laat het nieuws zien.
Lieve Fantine, je moet meer geld sturen, je kind heeft...
een dokter nodig. Er is geen tijd te verliezen.
Geef de brief aan mij, het gaat je niets aan.
Met een man thuis, en wat opzij gelegd.
Is er niemand hier die kan zweren voor God...
ze heeft niets te vrezen, ze hoeft niets te verbergen?
Kom op, stop daarmee. Mr Valjean, is hier.
Waar gaat dat geruzie allemaal over? Laat iemand die twee uit elkaar halen.
Dit is een fabriek, geen circus.
Kom op, dames, rustig aan.
Ik ben de burgemeester van deze stad. Ik run een bedrijf van aanzien.
Handel jij dit maar af, voorman. Wees zo geduldig als je maar kan zijn.
Ja, Monsieur Valjean. - Nu...
Kan iemand vertellen hoe dit begonnen is? - Tegen het einde van de dag was zij begonnen.
Er is een man die ze moet betalen.
Je kan wel raden hoe ze de extra's bij elkaar krijgt.
Je kan erop wedden dat ze die verdient met slapen met anderen.
En de baas zou dat niet leuk vinden.
Ja het is waar, er is een kind, en ze is mijn dochter.
En haar vader liet ons achter, helemaal blut.
Nu woont ze met een herbergier en zijn vrouw, en ik betaal voor het kind, wat is daar mis mee?
Aan het einde van de dag is ze niets anders dan problemen.
En er zijn problemen voor iedereen, als er problemen zijn voor een.
Terwijl wij ons dagelijks brood verdienen...
is zij degene die met haar handen in de boter zit.
Je moet de slet wegsturen, of we eindigen allemaal in de goot.
En wij zijn het die moeten betalen, op het einde van de dag.
Ik kon het weten dat de hoer kon bijten. Ik kon het weten dat de kat klauwen had.
Ik kon jouw kleine geheimpje raden.
De deugdzame Fantine.
Die zichzelf zo puur en schoon voordoet. Jij was de oorzaak, ik twijfelde niet.
Van alle problemen hier. Jij speelde een maagd in het licht.
Maar behoeft geen aansporing in de nacht. - Ze lacht jou uit terwijl ze haar mannen pakt.
Ze is niets meer dan problemen, telkens weer.
Je moet haar ontslaan. Ontsla haar vandaag.
Oké, meisje. Eruit.
Meneer de burgemeester.
Alstublieft, meneer, ik heb een kind.
Welkom, inspecteur. - Meneer de burgemeester.
Alstublieft, zeg Javert tegen mij. Ik ben hier ten uwe diensten.
Om iedereen eer aan te doen. En het recht in onze handen.
Geen man is buiten ons bereik.
Laat iedereen oppassen.
Welkom, sir. Kom onze wetten bewaken.
Ik weet zeker dat wij een gemeenschappelijk doel hebben.
Je maakt de stad trots. Je bent geprezen door hen die hoog zijn.
Jouw succes is ongekend. Het beste wat Parijs kan leveren.
Jouw mensen floreren goed.
De waardigheid van gezwoeg. Om in leven te blijven.
Het lijkt me, dat we elkaar al eerder ontmoet hebben.
Jouw gezicht, is geen gezicht dat ik vergeet.
Meneer Valjean? - Pardon.
Meneer de burgemeester.
- Nee, wacht.
Hij wordt verdrukt. - Blijf stil liggen.
Hou dat stil.
Pak hem.
Is dat waar? Ik geloof niet wat ik zie.
Een man van uw leeftijd. Die zo sterk is als u.
Een herinnering roert. Jij doet mij denken aan een man.
Van jaren terug. Een man die zijn parooltijd verbrak.
Hij verdween. - Zeg wat je moet. Hou het niet voor je.
Vergeef mij, sir. Ik zou het niet durven.
Meneer, hoeveel geef je hiervoor? Het is van mijn dochter.
Ik geef je er vier francs voor. - Het zijn er tien waard.
Ik ruik vrouwen in de lucht.
Ik denk dat ik mijn anker in die haven daar gooi.
Lieftallige dames. Ik hou van je totdat ik blut ben.
Zeven maanden op zee kunnen je hongerig maken naar een beurt.
Zelfs stokers hebben soms wat kolen nodig. - Lieftallige dames, wachten op een snack.
Wachten op de klanten die alleen 's nachts komen.
Lieftallige dames klaar voor de opdracht. Staand of liggend, of wat dan ook maar ook.
Spotprijzen tegen de wand.
Wat mooi haar. Wat een mooie lokken heb je daar.
Hoeveel geluk jij hebt. Het is een centime waard, lieverd.
Ik neem alles. - Raak mij niet aan, laat me met rust.
Laten we een prijsje afspreken. Ik geef je tien francs, voor alles.
Denk daar maar over.
Het betaalt een schuld af. - Denk daar maar aan.
Wat moet ik doen? Het betaalt een schuld af.
Tien francs redt mijn arme Cosette.
Lieftallige dames, wachten in het donker.
Wachten op een dikke, of een vluggertje in het park.
Lang of kort, altijd, lieverd. Kost een beetje extra als je het hele jaar wilt.
Snel en goedkoop is onder de pier. - Ga, en bezoek ze maar.
Kom maar hierheen. Het is 20 francs voor een tand.
Kom maar hierheen. Ik betaal je goed, voor je jeugd.
De pijn zal niet aanhouden. Je zal nog steeds kunnen bijten.
Alleen die achterin zitten.
Ik doe het snel. Ik ken mijn zaken goed.
Het is het proberen waard.
Je betaalt mij eerst, wat mij toekomt.
Je krijgt tweemaal, als ik er twee neem.
Geef me het vuil, wie is dat beetje daar?
Een beetje rok, ze is degene die haar, haar verkocht.
Ze heeft een kind, stuurt haar alles toe wat ze maar kan.
Ik had het kunnen weten, er is altijd een man.
Lieftallige dame, kom en vergezel ons. Lieftallige dame.
Kom op, lieverd. Waarom al dat gedoe?
Je bent niet grootser dan de rest van ons.
Het leven heeft jou neergegooid bij de bodem van de stapel.
Voeg je bij je zusters. - Verdien geld in je slaap.
Zo is het goed, lieverd. Laat ze zien wat je hebt.
Zo is het goed, lieverd.
Laat hem de lokken hebben.
Oud en jong, neem ze zoals ze komen.
Havenratten en straatkatten, en elk soort tuig wat er is.
Arme mannen, rijke mannen. Leiders van het land.
Zie ze met hun broek uit, ze zijn nooit zo groot.
Je krijgt alleen maar geld in je handen.
Lieftallige dames, gaan voor een lied.
Hebben veel klanten, maar die blijven nooit lang.
Kom maar mee, kapitein. Je kan je schoenen aanhouden.
Maak het niets uit dat je een meid hebt die niet kan weigeren?
Snel geld, liggen op het bed.
Het is maar goed dat ze de haat niet zien in je hoofd.
Weten ze niet dat ze de liefde bedrijven met iemand die al dood is?
Er was een tijd dat men vriendelijk was.
Toen hun stemmen zacht waren...
en hun woorden uitnodigend.
Er was een tijd dat de liefde blind was...
en de wereld een lied was.
En het lied opwindend was.
Er was een tijd...
En toen ging het allemaal mis.
Ik droomde een droom in voorbijgaande tijden...
dat de hoop groot was, en het leven de moeite waard was om te leven.
Ik droomde dat de liefde nooit zou sterven...
ik droomde dat God vergevingsgezind was.
Toen ik jong en onbevreesd was...
en dromen gemaakt waren en gebruikt en verspild.
Er moest geen losgeld worden betaald...
geen lied, bezongen. Geen wijn onbeproefd.
Maar de tijgers komen in de nacht...
met hun stemmen zacht als de donder.
Als ze je hoop verscheuren...
als ze je droom veranderen in schaamte.
Hij lag een zomer naast mijn zijde...
hij vulde mijn dagen met eindeloos afvragen.
Hij nam mijn jeugd af in zijn streven...
maar hij was weg toen de herfst kwam.
En toch heb ik een droom dat hij naar mij terugkomt.
Dat we de jaren samen leven...
maar er zijn dromen die niet kunnen bestaan.
En er zijn stormen die we niet kunnen weerstaan...
Ik had een droom dat mijn leven...
zou anders zou zijn dan de hel waarin ik leef.
Zo anders nu dan dat het was...
Nu...
heeft het leven...
de droom vermoord...
die ik droomde.
Heb jij een meisje bij je? - Nee.
Ik moet warm worden.
Wat heb je voor me? - Dit is onze jongste, sir.
Blijf van me af. - Jij hebt lef, jij kleine slet.
Jij durft.
Je zult betalen voor wat je gedaan hebt. Ik garandeer je dat je zal lijden.
Ik smeek u, sir, geef mij niet aan. Ik doe wat u wilt.
Maak je excuses maar aan de politie.
Vertel me snel wat er gebeurd is. Wie zag wat, waarom en waar?
Laat hem een volledig beschrijving geven. Laat hem Javert antwoorden.
Javert, geloof je dat? Ik was verdwaald, hier in het donker.
En deze prostituee viel mij aan. Zoals je kunt zien liet ze haar teken achter.
Ze zal haar acties verantwoorden, als u een volledige aangifte doet.
U kunt ervan uit gaan, Monsieur.
Dat ze zich moet verantwoorden bij de rechtbank.
Er is een kind dat me dringend nodig heeft. Alstublieft, monsieur ze is nog maar zo groot.
Heilige God, is er geen genade?
Als ik naar de gevangenis moet, gaat ze dood.
Zulke protesten heb ik al gehoord. Iedere dag, 20 jaar lang.
Geen verklaringen meer, spaar je adem, en je tranen.
Eerlijk werk, beloont alleen. Dat is de manier om de Heer te behagen.
Een momentje van je tijd, Javert. Ik geloof het verhaal van deze vrouw.
Meneer de burgemeester.
Je hebt je plicht gedaan, laat haar met rust. Ze heeft een dokter nodig en geen gevangenis.
Meneer de burgemeester. - Kan dit waar zijn?
Waar zal er van haar terechtkomen? Dit kind...
zonder een vriend.
Ik heb jouw gezicht al eerder gezien.
Toon me een manier om je te helpen.
Hoe ben je zo onfortuinlijk...
in zo'n plaats terechtgekomen?
Meneer, bespot mij nu niet, ik bid.
Het is al zwaar genoeg dat ik mijn trots verloren ben.
U liet uw voorman mij wegsturen.
Ja, u was daar...
en keek opzij.
Ik heb nooit iets verkeerds gedaan. - Is het waar wat ik gedaan heb?
Mijn dochter is op sterven na dood. - Aan een onschuldige ziel.
Als er een God is. - Had ik dat toen maar geweten.
Liet hij mij in plaats daarvan sterven.
In Zijn naam, is mijn taak net begonnen.
Ik breng haar naar het ziekenhuis. - Meneer de burgemeester.
Waar is je kind? - Bij de herbergier in Montfermeil.
Ik zal onmiddellijk iemand voor haar sturen.
Ik zal er voor zorgen.
Rust maar uit.
Uit Parijs, meneer.
Meneer de burgemeester. Ik heb een misdaad te rapporteren.
Ik heb het uniform wat ik draag te schande gemaakt.
Ik heb u onrecht aangedaan. Toon geen vergiffenis.
Ik ben zo hard mogelijk geweest, voor iedere schurk die ik ken.
Ik hield u voor een veroordeelde. Ik heb een verkeerd rapport gemaakt.
Nu heb ik gehoord dat ze de schuldige hebben. Hij moet voor de rechtbank komen.
En natuurlijk ontkent hij het nu. Dat verwacht je ook van een veroordeelde.
Maar hij kon niet voor altijd blijven vluchten. Nee, zelfs niet, Jean Valjean.
Je zegt dat deze man alles ontkent, en geen teken van begrip of berouw toont?
Je zegt dat deze man naar de rechter moet en dat hij...
zeker wordt terug gestuurd om zijn straf uit te zitten?
Hij zal boeten. En ik moet dat ook.
Dien een aanklacht tegen mij in, sir.
Je hebt alleen je plicht gedaan. Het is ten hoogste een kleine zonde.
We hebben ons allemaal wel eens vergist. Je gaat weer terug naar je post.
Ze denken dat die man ik ben. Zonder een tweede blik te werpen.
De vreemdeling die ze gevonden hebben. Die man zou mijn kans kunnen zijn.
Waarom zou ik zijn huid redden? Waarom zou ik dit onrecht recht zetten?
Als ik van zo ver ben gekomen, en voor zo lang geworsteld heb.
Als ik spreek, ben ik veroordeeld.
Als ik stil blijf...
ben ik vervloekt.
Ik ben de baas van honderden arbeiders. Ze kijken allemaal naar mij.
Kan ik hen in de steek laten?
Hoe moeten ze verder leven als ik niet vrij ben?
Als ik spreek zijn ze veroordeeld.
Als ik stil blijf...
ben ik vervloekt.
Wie ben ik?
Kan ik die man veroordelen tot slavernij?
Net doen alsof ik zijn lijden niet voel?
Deze onschuldige die mijn gezicht gedraagt. Die in mijn plaats veroordeeld wordt.
Wie ben ik? Kan ik mij voor mijzelf voor altijd verbergen?
Net doen alsof ik de man daarvoor nooit ben geweest?
En moet mijn naam totdat ik dood ben...
niet meer zijn dan een alibi? Moet ik liegen?
Hoe kan ik ooit mijn medemens onder ogen komen? Hoe kan ik mezelf ooit onder ogen komen?
Mijn ziel behoort tot God, ik weet. Die overeenkomst maakte ik lang geleden.
Had gaf mij hoop, toen hoop verdwenen was.
Hij gaf me kracht om door te reizen.
Wie ben ik?
Jean Valjean.
Meneer de burgemeester.
En zo, edelachtbare, ziet u dat het waar is.
Die man draagt niet meer schuld dan u.
Wie ben ik?
24601.
Meneer de burgemeester. U bent niet in orde. U moet met mij meekomen.
Als u mij niet gelooft, vraag het dan aan inspecteur Javert.
U kunt mij in het ziekenhuis vinden.
Cosette, het is zo koud geworden.
Cosette, het is tijd om te gaan slapen.
Je hebt de hele dag gespeeld.
En het zal snel nacht zijn.
Kom bij mij...
Cosette, het licht vervaagt.
Zie je niet...
de Avondster verschijnen.
Kom bij mij...
en rust uit tegen mijn schouder.
Hoe snel de minuten voorbij vliegen...
en iedere minuut kouder.
Lieve, Fantine.
Cosette, zal snel hier zijn.
Lieve Fantine...
ze zal naast jouw zijde zijn.
Kom, Cosette...
mijn kind, waar ben je gebleven?
Heb er vrede mee...
Heb er voor altijd vrede mee.
Mijn Cosette...
Ze zal onder mijn bescherming leven.
Neem haar nu.
Jouw kind wil niets anders.
Goed meneer...
u komt van God uit de hemel.
Vertel, Cosette...
dat ik van haar hou...
en dat ik haar zal weerzien...
wanneer ik weer wakker ben.
Valjean, eindelijk. We zien elkaar weer...
Meneer de burgemeester.
U zult een andere keten dragen. - Voordat je nog een woord zegt, Javert.
Voordat je me weer ketent zoals een slaaf...
luister naar me, er is iets wat ik moet doen.
Deze vrouw laat een lijdend kind achter. Er is niemand anders dan ik die kan ingrijpen.
In naam van genade, drie dagen is alles wat ik nodig heb.
Dan zal ik terugkeren, ik beloof het. Dan keer ik terug.
Jij denkt zeker dat ik gek ben. Ik heb jaren lang op je gejaagd.
Mannen zoals jij kunnen nooit veranderen.
Een man zoals jij.
Geloof van mij wat je wilt.
Ik heb een plicht waarvan ik gezworen heb die uit te voeren.
Jij weet helemaal niet van mijn leven af. Alles wat ik gedaan hebt is wat brood stelen.
Jij weet niets af van de wereld. Je zal mij eerder dood zien.
Maar niet voordat ik dit onrecht bestreden heb.
Ik waarschuw jou, Javert.
Ik ben een veel sterkere man geworden.
Ik heb nog krachten in mij over.
Mijn wedstrijd is nog niet voorbij. - Jij weet niets van Javert.
Ik ben geboren in de gevangenis. Ik ben geboren met tuig zoals jij.
Ik kom ook uit de goot.
Er is een kasteel op een wolk.
Daar ga ik graag naartoe als ik slaap.
Er zijn geen vloeren meer die ik moet vegen.
Niet in mijn kasteel op de wolk.
Er is een dame in het wit.
Houdt me vast en zingt een slaapliedje.
Ze ziet er leuk uit en is zacht als je haar aanraakt.
Ze zegt: 'Cosette, ik hou heel veel van je'.
Ik weet een plek waar niemand verloren is.
Ik weet een plek waar niemand huilt.
Je mag er helemaal niet huilen.
Niet in mijn kasteel op een wolk.
Kijk eens wie er hier is.
De kleine mevrouw zelf.
Doet weer eens alsof ze heel erg goed is.
Laat je me niet zien luieren. Laat me dat maar niet zien.
Tien rottige francs stuurt jouw moeder me. Wat koop ik daar voor?
Pak die emmer, kleine juffrouw.
En haal wat water uit de put.
We hadden je nooit binnen moeten halen. Wat een stomme dingen doen we.
Zo moeder, zo dochter. Het schorem van de straat.
Mama. - Eponine, mijn schat.
Laat eens zien. Die kleine blauwe hoed staat je prachtig.
Er zijn kleine meisjes die zich weten te gedragen.
En ze weten wat ze aan moeten doen. En ik zeg godzijdank daarvoor.
Ben je er nog, Cosette? Tranen helpen je niet.
Ik zei om water te halen uit die bron in het bos.
Stuur me alsjeblieft niet alleen naar buiten.
Niet alleen in het donker. - Hou je mond.
Anders vergeet ik om aardig te zijn.
Ik heb iets gevraagd, en ik vraag nooit iets twee keer.
Wakker worden. We gaan open.
Ik hou zoveel van je.
Mijn stelletje zuipschuiten.
Stelletje losbandige.
Mijn smerige grappenmakers.
Mijn altijd pissende salamanders.
Mijn zonen van hoeren.
Nee, vanavond niet.
Brengen hun leven door in mijn herberg.
Wakker worden.
Keer terug naar huis, duiven.
Ze vliegen door mijn deur.
En ze kruipen overal uit. - Hier, papa.
Bedankt, lieverd.
Welkom, meneer. Gaat u zitten.
Ontmoet de beste herbergier van de stad.
Wat betreft de rest van die bedriegers...
bedriegen de gasten en sjoemelen met de boeken.
Je ziet zelden...
eerlijke mannen zoals ik.
Een heer met goede bedoelingen...
die tevreden is...
om meester van het huis te zijn. Vrijwillig zijn charme geeft.
Klaar staat om handen te schudden met zijn handpalm naar boven.
Vertelt een sappig verhaaltje. Veroorzaakt wat oproer.
Klanten waarderen een bon vivant.
Vindt het fijn een vriend een plezier te doen.
Het kost me niets om aardig te doen.
Maar je krijgt niets voor niets. Alles kost wel iets.
Meester van het huis. Opzichter van de dierentuin.
Klaar om ze een sou of twee te ontfutselen.
Doet water bij de wijn. Berekent het gewicht.
Pakt hun kleine dingen op wanneer ze het niet meer goed zien.
Iedereen houdt van een landheer.
De boezemvriend van iedereen.
Ik doe wat ik wil, wat zal ik ze laten bloeden op het eind.
Meester van het huis. Trekt snel je aandacht.
Wil nooit dat een voorbijganger hem voorbij loopt.
Bediende van de armen. Butler van de belangrijke.
Het naar de zin maker, filosoof en levenslange maat.
De goeie vriend van iedereen.
De chaperonne van iedereen.
Sluit je valiezen, anders pak ik je alles af.
Onvergelijkbaar eten. Ongelooflijk eten.
Stop het in een gehaktmolen en doe alsof het vlees is.
Nieren van een paard. Lever van een kat.
Vullen de worsten met dit en dat.
Inwoners zijn meer dan welkom.
De bruidssuite is bezet.
Redelijke prijzen en nog iets extra's op de koop toe.
Kerstman. - Bereken de leugens.
Extra voor de muis. Twee procent omdat je twee keer in de spiegel keek.
Hier een klein plakje. Daar een klein sneetje.
Drie procent voor het slapen met dichte ramen.
Als het op prijzen maken aankomt...
ken ik een hoop trucjes.
Wat stijgt het allemaal. Al die stukjes en brokjes.
Het is wonderbaarlijk hoe het aangroeit.
Het spijt me, liefje.
Ik moet iets doen daarboven.
Ik droomde altijd dat ik een prins zou ontmoeten.
Maar godsallemachtig heb je gezien wat er sindsdien gebeurd is?
Meester van het huis.
Is mijn aalmoes niet waardig.
Trooster, filosoof en levenslange bedrieger.
Pientere kleine hersenen.
Echte Voltaire. Denkt dat hij een geweldige geliefde is.
Maar veel is er niet meer.
Wat een wreed kunstje van de natuur.
Deed me belanden met zo'n luis.
God weet hoe ik het uitgehouden heb te leven met zo'n bastaard in het huis.
Meester van het huis.
Trooster en filosoof. - Laat me niet lachen.
Bediende van de armen. Butler van de rijken.
Vandaag een hypocriet en een dronkaard.
Iedereen zegent de landheer.
Iedereen zegent zijn echtgenoot.
Iedereen heft zijn glas.
Stop het in de meesters kont.
Iedereen heft zijn glas op de meester van het huis.
Iedereen zegent de landheer.
Stil maar. Wees niet bang voor mij.
Verberg je niet. Laat me zien waar jij woont.
Vertel me mijn kind hoe je heet.
Ik heet Cosette.
Kan ik je helpen met je emmer?
Ik vond haar zwervend in het bos. Dit kleine kind.
Ik vond haar bevend in de schaduw.
En ik ben hier om Cosette te helpen.
Ik betaal elke schuld die je gepast vindt.
Ik betaal wat ik moet betalen...
om Cosette mee te nemen.
Ik hou van je.
Dit is een plicht die ik moet vervullen.
Ik heb een belofte gedaan.
Ik was blind voor iemand die in nood zat.
Ik zag niet wat er voor me stond.
Jouw moeder is nu bij God.
Het lijden is voorbij.
Hier spreek ik met haar stem.
En ik sta hier in haar plaats.
Kom op.
Vanaf vandaag en voor altijd...
Laat mij uw jas aannemen, meneer.
zal Cosette onder mijn bescherming leven.
U bent heel welkom hier. - Ik zal mijn gelofte niet vergeten.
Neem een drankje. - Pak een stoel.
Cosette zal nu een vader hebben.
Wat te doen. Wat te zeggen.
Neemt u onze schat mee?
Wat een juweel. Wat een parel.
Onze kleine meid is mooier dan robijnen.
Hoe kunnen wij spreken over de dood?
Laten we niet afdingen op kleine Colette.
Lieven Fantine, is gaan rusten.
Hebben we het beste gedaan voor haar kind? Ik denk het wel.
Hebben ons brood gedeeld. Hebben elk bot gedeeld.
Hebben haar behandeld als één van ons, meneer.
Uw gevoelens strekken u tot eer.
Ik zal het afscheid makkelijk maken.
Laten we niet praten over koopjes, botten en afdingen.
Mag ik nu zeggen dat we het eens zijn?
Dat vereffent de rekening wel.
Als ze niet zo vaak ziek wat geweest.
Kleine lieverd, heeft ons veel gekost.
Medicijnen zijn duur, meneer.
Niet dat we ergens spijt van hebben.
Het is niet meer dan wij Christenen moeten doen.
Geen woorden meer. Dit is uw prijs.
1.500 Voor wat u opgeofferd heeft.
Kom Cosette, zeg gedag.
Laten we vriendelijker oorden opzoeken.
Bedankt beiden voor Cosette.
Het zal niet lang duren voordat jullie het vergeten.
Vaarwel, Cosette. - Het is Cosette.
Kijk daar.
Dat is voor jou.
Waar ik ga zal jij ook zijn.
Zul je een vader voor mij zijn?
Ja, Cosette. Dit is waar.
Ik zal vader en moeder voor jou zijn.
Niet slecht. - Niet genoeg.
Er staat een agent voor de deur. Wat heb je gedaan?
Waar is het kind Cosette?
Ze is mee met een heer. Ze zeiden niet waar ze heengingen.
Hij heeft zijn adres niet achtergelaten.
Stomme idioot, kijk eens wat we gekregen hebben.
Had het ijzer moeten smeden toen het heet was.
De volgende keer krijgen we alles.
Plotseling ben je hier.
Plotseling begint het.
Kunnen twee verlangende harten als één kloppen?
Gisteren was ik alleen.
Vandaag loop jij naast mij.
Iets is er nog onduidelijk.
Iets is er nog niet hier.
Is begonnen.
Plotseling lijkt de wereld een andere plek.
Op de één of andere manier vol gratie.
Vol van licht.
Hoe wist ik dat er zoveel hoop in mij was.
Wat geweest is is geweest.
Nu reizen we verder door de nacht.
Hoe wist ik dat geluk zo snel zou komen.
Jij vertrouwt zo in mij. Ik ben zo bang dat ik je teleurstel.
Maar een kind die niet kan weten dat gevaar mij volgt waar ik ga.
Overal zijn er schaduwen.
En herinneringen die ik niet kan delen.
Nooit meer alleen.
Nooit meer gescheiden worden.
Jij hebt mijn hart verwarmd als de zon.
Jij hebt de gift van leven en liefde gebracht...
die mij zolang onthouden is.
Plotseling zie ik...
wat ik niet kon zien.
Iets is plotseling...
begonnen.
DE NOORD POORT VAN PARIJS
Laat mij uw papieren zien.
Waar reist u heen?
Geef mij die pop.
Kom.
Valjean.
Kom, snel.
24601.
Kom op.
Wie is daar? - Alstublieft, meneer.
Ik heb uw hulp nodig.
Alstublieft.
Meneer de burgemeester? - Wie bent u?
Fauchelevent.
Ik was onder mijn wagen terechtgekomen. U heeft mijn leven gered.
We hebben een schuilplaats nodig. Dit kind en ik. We moeten verdwijnen.
We zullen belonen hetgeen verleend is.
Wat de zusters bepalen.
Hier bidden we voor een nieuw begin.
Hier kunnen onze levens weer beginnen.
Daarbuiten in de duisternis.
Rent een vluchteling.
Zondigde voor God.
Geen genade meer.
God is mijn getuige.
Ik zal nooit buigen.
Tot we oog in oog staan.
Hij kent zijn weg in de duisternis.
Het mijne is de weg van de Heer.
Zij die het pad van de rechtschapene volgen...
zullen beloond worden.
En als ze vallen zoals Lucifer viel...
in het vuur en het zwaard.
Vele sterren.
Bijna niet te tellen.
Vullen de duisternis.
Met orde en licht.
Jij bent het sentiment, stil en klein.
Houdt de wacht tijdens de nacht.
Je kent je plaats in de lucht.
Je behoudt je koers en je doel.
En elk nieuw seizoen keer je weer.
En is altijd hetzelfde.
En als je valt zoals Lucifer viel...
val je in de vlammen.
En zo moet het zijn. Want zo is het gegeven.
Vanaf de ingang tot het paradijs.
Dat degene die folteren en vallen...
de prijs moeten betalen.
Heer laat me hem vinden.
Dat ik hem veilig achter de tralies mag zien.
Ik zal nooit rusten...
tot dan. Dit zweer ik.
Dit zweer ik bij de sterren.
NEGEN JAAR LATER 1832 PARIJS
Kom op, jongens.
Kom op.
Kijk naar beneden en zie de bedelaars aan je voeten.
Kijk naar beneden en toon wat medelijden als je kan.
Kijk naar beneden en zie het vuil van de straat.
Kijk naar beneden naar je medemens.
Hoe gaat het? Ik heet Gavroche.
Dit zijn mijn mensen, hier is mijn plek.
Niet veel sjieks om naar te kijken.
Niets dat jou tot tevredenheid zou kunnen stemmen.
Dit is mijn school, mijn hogere kringen.
Hier in de sloppen van St. Michel.
We leven van kruimels en een beetje piëteit.
Tanden rot, maar wat maakt het uit.
Denk jij dat je arm bent? Denk jij dat je vrij bent?
Volg mij.
Kijk naar beneden en toon wat medelijden als je kan.
Kijk naar beneden naar je medemens.
Er was een tijd dat we de koning vermoordde.
We probeerde de wereld te snel te veranderen.
Nu hebben we een andere koning.
Hij is niet beter dan de laatste.
Dit is het land dat voor vrijheid vocht.
Nu vechten we voor brood.
Zo zit het met gelijkheid.
Iedereen is gelijk als ze dood zijn.
Neem je plaats in. Pak je kans.
Leve Frankrijk.
Toon wat medelijden als je kan.
Kijk naar beneden naar je medemens.
Wanneer eindigt het? - Wanneer zullen we leven?
Iets moet er gebeuren. - Iets moet er gegeven worden.
Het zal komen.
Waar zijn de leiders van het land?
Waar is de koning die deze show leidt?
Eén man is er maar, generaal Lamarque.
Die spreekt voor de mensen hier beneden.
Lamarque is ziek en gaat snel achteruit.
Ze zeggen dat het geen week meer duurt.
Met alle boosheid in het land...
hoe lang nog tot de dag des oordeels?
Voordat we de dikke op maat gaan snijden?
Voordat de barricades herrijzen.
De koning.
Kom morgen terug. We ontmoeten elkaar hier. Neem je vrienden mee.
Marius. - Grootvader.
Heb je enig idee welke schande je over onze familie brengt?
De schande.
Leve generaal Lamarque.
Leve Frankrijk.
Hallo meneer, hoe gaat het met u?
Beraamt u een plan om de staat omver te werpen?
Doet u nog steeds alsof u arm bent?
Kom op, ik weet dat uw grootvader rijk is.
Ik pak geen frank aan die ik niet verdiend heb.
Al die bruggen zijn verbrandt.
Ik hou van de manier waarop u praat, meneer.
Ik hou van de manier waarop u altijd plaagt.
Weinig weet hij.
Weinig ziet hij.
Eponine.
Iedereen hier weet zijn plaats. Brujon, Babet...
Een sou?
Jij, Montparnasse, kijk uit voor de wet. Kijk uit met Eponine.
Laat de tranen lopen. Geen fouten, lieverd.
Alstublieft, meneer. Kom deze kant op.
Hier is een kind dat vandaag niet gegeten heet.
Red een leven. Geef een sou.
God beloont al het goede dat u doet.
Wacht even.
Ik ken dat gezicht.
Is de wereld geen merkwaardige plek?
Mannen als ik vergeten niet.
Jij bent de klootzak die Colette heeft geleend.
Cosette. - Wat is dit? Ben je gek?
Nee meneer, u weet niet wat u zegt.
U kent mij en ik ken u. - En u betaalt wat u ons schuldig bent.
Betaal maar snel. - Ze is niet goedkoop.
De politie. Verdwijn. Het is Javert.
Weer een vechtpartij op het plein. Weer stank in de lucht.
Is er een getuige hiervan? Laat hij spreken tot Javert.
Meneer, de straten zijn niet veilig. Laat dit gespuis oppassen.
We zullen zien dat gerechtigheid geschiedt.
Kijk eens naar deze mooie collectie.
Die onder een steen vandaan kruipt.
De zwerm van wormen en maden hadden jullie kaal kunnen eten.
Ik ken die man hier. Zijn naam en beroep.
En ik zie er op toe dat uw getuige gepast betaald wordt.
Waar is de heer heen en waarom zou hij in godsnaam wegrennen?
Je zult er een taak aan hebben hem te vinden.
Hij is niet wat hij lijkt.
En dat meisje dat hij met zich meeneemt...
is het kind dat van mij gestolen is. - En van mij.
Van ons beiden. - Kan het zijn dat die oude bajesklant...
dat het tij keert?
Hoorde mijn naam en begon te rennen.
Maar al de voortekenen wijzen naar hem.
Bij afwezigheid van een getuige...
beste inspecteur...
mag ik gaan?
En onthoud wanneer u hem te pakken heeft...
was ik het die het u verteld heeft.
Laat de oude man maar rennen.
Ik zal hem inhalen.
Iedereen gaat zijn gang weer en haal dat vuilnis van de straat.
Nu weet ik het weer.
Hoe is het mogelijk?
Samen waren we kinderen.
Kijk wat er van mij geworden is.
Eponine, wie was dat meisje?
Dat burgerlijke goedkope meisje?
Eponine, vind haar voor mij. - Wat zult u me geven?
Alles. - U bent nu helemaal opgewonden...
maar god weet wat je ziet in haar.
Bent u nu niet heel erg blij?
Ik wil uw geld niet, meneer.
Doe dit voor mij. Zoek uit waar ze woont.
Maar wees voorzichtig als je dat doet.
Laat het je vader niet weten.
Ik ben verloren tot ze gevonden is.
Ik zei het u toch al.
Er zijn veel dingen die ik weet.
Eponine weet wel waar ze...
naar toe moet gaan.
De tijd is nabij.
Zo nabij dat het het bloed in hun aderen roert...
en toch pas op...
laat de wijn niet naar je hoofd stijgen.
We hebben een teken nodig.
Om de mensen bijeen te brengen. Om hen bij ons te roepen.
Om ze in een rij te zetten.
Marius, word wakker. Wat is er vandaag aan de hand?
Je ziet er uit alsof je een geest hebt gezien. - Wat wijn en zeg wat er aan de hand is.
Een geest zeg je? Een geest misschien.
Voor mij was ze als een geest.
De ene minuut daar, toen was ze verdwenen.
Ik ben benieuwd. Ik ben verbijsterd.
Is Marius eindelijk verliefd? Ik heb hem nog nooit oh en ah horen zeggen.
Jij hebt het over gevechten die moeten worden gewonnen.
En daar komt hij als Don Juan.
Het is beter dan een opera.
Het is tijd voor ons allemaal om te besluiten wie we zijn.
Vechten we voor het recht om een avond in de opera te zijn?
Heb je jezelf afgevraagd welke prijs me misschien moet betalen?
Is dit alleen maar een spelletje dat een rijke jongen speelt?
De kleuren van de wereld veranderen dag na dag.
Rood het bloed van boze mannen.
Zwart, het donker van voorbije eeuwen.
Rood een wereld die staat te ontwaken.
Zwart, de nacht die tenslotte eindigt.
Had je haar vandaag gezien dat had je misschien geweten hoe het voelt.
Versteld staan door het moment van ademloos genot.
Was je er vandaag geweest dan had je misschien ook geweten...
hoe je wereld misschien verandert bij een uitbarsting van licht.
En wat juist was lijkt verkeerd.
En wat verkeerd was lijkt juist.
Rood. - Ik voel dat mijn ziel in brand staat.
Zwart. - Mijn wereld als zij niet daar is.
Rood. - De kleur van het verlangen.
Zwart. - De kleur van wanhoop.
Marius, je bent geen kind meer.
Ongetwijfeld bedoel je het goed. Nu is er een hoger doel.
Dat weet ik. - Wie kan jouw eenzame ziel iets schelen?
We streven naar een groter doel.
Onze kleine levens tellen helemaal niet.
Rood. - Het bloed van boze mannen.
Zwart, de duisternis van voorbije eeuwen.
Rood een wereld die staat te ontwaken.
Zwart. - Een nacht die tenslotte eindigt.
Luister allemaal.
Generaal Lamarque is dood.
Lamarque. Zijn dood is het uur van het noodlot.
De man van de mensen.
Zijn dood is het teken waarop wij wachten.
Op de dag van zijn begrafenis zullen zij zijn naam eren.
Met het licht van brandende opstand in hun ogen.
Met de kaarsen van smart zullen wij vlam aansteken.
Uit de tombe van Lamarque zullen onze barricades herrijzen.
De tijd is hier. Laat het ons blij verwelkomen met moed en gejuich.
Laat het ons naar de straat brengen zonder twijfel in ons hart.
Alleen een juichende kreet. - Ze zullen allemaal komen.
Ze zullen komen als wij hen roepen.
Heeft hij haar gevonden?
Hoe vreemd dit gevoel dat mijn leven eindelijk is begonnen.
Deze verandering. Kunnen mensen echt zo snel verliefd worden?
Wat is er aan de hand met jou Cosette?
Ben je te veel alleen geweest?
Zo veel dingen onduidelijk.
Zo veel dingen onbekend.
In mijn leven...
zijn er zoveel vragen en zoveel antwoorden die verkeerd lijken.
In mijn leven...
zijn er tijden dat ik in de stilte een zucht van een lied ver weg opvang.
En het zingt over een wereld die ik verlang te zien...
buiten bereik maar een fluistering weg.
Wachtend op mij.
Weet hij dat ik leef? Weet ik of hij echt is?
Ziet hij wat ik zie? Voelt hij wat ik voel?
In mijn leven...
ben in niet langer alleen, nu de liefde van mijn leven...
zo nabij is.
Vind me nu.
Vind me hier.
Lieve Cosette.
Je bent zo'n eenzaam kind.
Hoe peinzend, hoe droevig lijk je mij.
Geloof mij, als het in mijn macht was...
vulde ik elk voorbijgaand uur.
Hoe stil moet het zijn.
Met alleen mij als gezelschap.
Ik weet zo weinig dat ik verlang te weten welke man jij bent.
In een tijd lang geleden... - Alsjeblieft, Cosette.
Je zegt zo weinig over het leven dat je gekend hebt.
Waarom houd je voor jezelf waarom we altijd alleen zijn?
Zo donker en diep.
De geheimen die je bewaart.
In mijn leven...
vergeef me wat ik zeg, jij bent liefhebbend en teder en goed.
Maar papa, lieve papa...
in jouw ogen ben ik nog steeds het kind dat verdwaald was in het bos.
Geen woorden meer.
Dat is een tijd die dood is.
Er zijn woorden die beter niet gehoord kunnen worden.
Die beter niet gezegd kunnen worden.
In mijn leven...
ben ik niet langer een kind en ik smacht naar de waarheid die jij kent.
Al die jaren geleden.
Je zult leren dat de waarheid door God gegeven wordt...
aan ons allen als de tijd daar is.
Als we aan de beurt zijn.
In mijn leven...
is ze uitgebarsten als de muziek van engelen. Het licht van de zon.
En mijn leven schijnt op te houden...
alsof iets voorbij is en iets dat nauwelijks begonnen is.
Eponine, jij bent de vriend die me hier naar toe heeft gebracht.
Dankzij jou ben ik één met God en de hemel is nabij.
En ik stijg op naar een wereld die nieuw is en vrij.
Ieder woord dat hij zegt is een zwaard in mij.
In mijn leven...
is er nergens zo iemand als hij.
Waar hij ook is...
als hij het zou vragen...
zou ik de zijne zijn. - In mijn leven...
is er iemand die mijn leven aanraakt.
Wacht nabij.
Wacht hier.
Een hart vol met liefde.
Een hart vol met liedjes. Ik doe alles verkeerd.
Wat een schande. Ik ken je naam niet eens.
Lieve juffrouw.
Wil je het niet zeggen?
Wil je het niet vertellen. - Een hart vol liefde.
Geen angst, geen spijt.
Ik heet Marius Pontmercy.
En ik heet Cosette - Cosette, ik weet niet wat ik moet zeggen.
Maak dan geen geluid.
Ik ben verloren.
Een hart vol liefde.
Hij was nooit de mijne om te verliezen.
Een hart vol van jou.
Dat zijn woorden die hij nooit zal zeggen.
Ik wist het ook.
Dit zijn woorden die hij nooit zal zeggen.
Niet tegen mij. - Vanaf vandaag.
Niet tegen mij. Niet voor mij.
Zijn hart vol met liefde.
Je zult je nooit zo voelen.
Cosette, wat doe je?
Ik heb je gezegd binnen te blijven.
Wie is deze sloerie?
Dat is jouw kind Eponine.
Ken jij je eigen kind niet, als ze hier rondhangt?
Eponine, ga naar huis. Je bent hier niet nodig. Er zijn er genoeg zonder jou.
Ik ken dit huis, zeg ik je.
Er is hier niets voor jou.
Alleen de oude man en het meisje maar.
Ze leven heel gewone levens.
Bemoei je er niet mee. Jij hebt lef.
Pas op, jonge dame, jij hebt een boel te zeggen.
Ik ga schreeuwen. Ik ga hen waarschuwen.
Een klein schreeuwtje en je zult er een jaar lang spijt van hebben.
Wacht maar meisje. Deze nacht zal je berouwen.
Ik zal je laten schreeuwen.
Je zult wel schreeuwen.
Politie.
Dat moet Javert zijn. Hij heeft uiteindelijk ontdekt wie ik ben.
Ik moet Cosette wegbrengen.
We gaan naar ons appartement in Rue de l'Homme Armee. Daar is het veiliger.
Dan regelen we onze reis naar Engeland.
Schiet op, Cosette. Maak je klaar om te vertrekken. Zeg niets meer...
vanavond gaan we weg. Schiet op, Cosette.
Het is tijd om een andere deur dicht te doen en een andere dag te gaan leven.
Kleed je aan, we geen weg. - Alsjeblieft niet.
Alleen.
Me voorstellen alsof hij naast me is.
Helemaal alleen.
Ik wandel met hem tot de morgen.
Zonder hem. Ik voel zijn armen om me heen.
En als ik de weg kwijtraak doe ik mijn ogen dicht.
En hij heeft me gevonden.
In de regen.
De stoep schijnt als zilver.
Al de lichten...
zijn mistig in de rivier.
In de duisternis...
zijn de bomen vol met met het licht van de sterren.
En alles wat ik zie, is hij en ik voor altijd en eeuwig.
En ik weet...
het is alleen in mijn gedachten.
Dat ik tegen mezelf praat...
en niet tegen hem.
En ondanks dat...
weet ik dat hij blind is.
Toch blijf ik zeggen...
dat er een weg voor ons is.
Ik hou van hem maar...
als de nacht voorbij is.
Als hij weg is...
is de rivier gewoon een rivier.
Zonder hem verandert de wereld om me heen...
de bomen zijn kaal en overal zijn de straten vol met vreemden.
Ik hou van hem...
maar ik leer nog elke dag.
Mijn hele leven lang...
doe ik al alsof.
Zonder mij zou deze wereld gewoon door draaien.
Deze wereld is vol geluk...
die ik nooit gekend heb.
Ik hou van hem.
Maar alleen op...
mijn manier.
Nog één dag...
en nieuwe dag en een nieuwe bestemming.
Deze eindeloze weg naar Calvary.
Deze mensen die van mijn misdaad schijnen te weten...
komen vast nog eens terug.
Nog een dag... - Ik leefde niet tot vandaag.
Hoe kan ik leven als wij gescheiden zijn?
Nog één dag.. - Morgen ben jij heel ver weg...
En vandaag is mijn wereld met jou net gestart.
Nog maar één dag in mijn eentje...
Zullen wij elkaar ooit weer ontmoeten?
Nog een dag zonder zijn goede zorgen.
Ik ben geboren om bij jou te zijn.
Wat een leven ik had kunnen hebben.
En ik zweer dat ik eerlijk zal zijn.
Maar hij heeft mij daar nooit gezien.
Nog een dag voor de storm.
Zal ik kijken waar ze gaat?
Naar de barricades van de vrijheid.
Zal ik me bij mijn broeders voegen?
Toen onze gelederen zich begonnen te vormen.
Moet ik blijven en durf ik dat?
Wil jij je plaats met mij innemen?
De tijd is daar. De dag is hier.
Nog maar een dag. Nog een dag tot de revolutie.
Wij smoren het in de kiem.
Wij zijn klaar voor deze schooljongens.
Zij zullen zich bevuilen met bloed.
Kijk ze bespottelijk wegrennen. - Pak ze als ze vallen.
Je kent nooit je geluk als iedereen vrij is.
Hier is een klein dipje. - Daar een liefkozing.
De meesten zijn verwoestend dus ze missen niet veel.
Een dag tot een nieuw begin...
hijs de vrijheidsvlag heel hoog.
Iedere man zal een koning zijn.
Er is een nieuwe wereld voor de winnaars.
Er is een nieuwe wereld om te overwinnen.
Hoor je de mensen zingen?
Mijn plek is hier.
Ik vecht met jullie mee.
Nog een dag meer.
Ik zal me bij deze helden voegen.
Dan volgen we waar zij gaan.
We zullen hun geheimen leren kennen.
We zullen de dingen weten die zij weten.
Nog één dag tot de revolutie.
We zullen het in de kiem smoren.
Wij zijn klaar voor deze schooljongens.
Morgen is de dag van gerechtigheid.
Morgen gaan we ontdekken...
wat onze God in de hemel voor ons in petto heeft.
Nog een dageraad.
Nog een dag.
Nog maar een dag.
Hoor je de mensen zingen?
Ze zingen het lied van boze mannen.
Het is de muziek van de mensen die...
die niet meer onderdrukt willen worden.
Als het kloppen van jouw hart...
gelijk gaat met de trommels.
Dan is er een leven om te beginnen...
als de morgen aanbreekt.
Ga je mee met onze kruistocht?
Die sterk zal zijn en mij zal steunen.
Achter de barricades...
is een wereld die je wilt zien.
Doe dan mee met het gevecht wat jou het recht zal geven...
om vrij te zijn.
Hoor je de mensen zingen?
Ze zingen het lied van boze mannen.
Het is de muziek van de mensen die nooit meer slaaf willen worden.
Als het kloppen van jouw hart...
het trommelen van de drums overstelpt.
Dan is er een leven om te beginnen als de morgen aanbreekt.
Zal je alles geven wat je hebt?
Zodat onze banier voortgang vind?
Sommigen vallen en sommigen leven en...
wil je opstaan en je kansen nemen?
Het bloed van de martelaren zal de weilanden van Frankrijk voeden.
Hoor je de mensen zingen?
Ze zingen het lied van boze mannen.
Het is de muziek van de mensen die nooit meer slaaf willen worden.
Als het kloppen van jouw hart...
het trommelen van de drums overstelpt.
Dan is er een leven om te beginnen als de morgen aanbreekt.
Stop.
Te wapen.
Zij is een onschuldige vrouw. Moordenaar.
Aanvallen.
Kijk uit voor de rechterkant.
Dank u meneer.
Naar de barricades. Lang leve Frankrijk.
Schiet op jullie, het is begonnen. - Barricades.
Waar ben je mee bezig?
We hebben zo veel mogelijk meubels nodig als je naar beneden kunt gooien.
Gooi alles wat je hebt.
Nee.
Dank u mevrouw. - Ik heb een vrijwilliger nodig.
Iemand die hun plan kan ontdekken en weet wanneer ze aan vallen.
Ik kan de waarheid wel achterhalen.
Ik weet hoe zij denken.
Ik heb in hun oorlogen gevochten.
Mijn tijd uitgediend...
in de dagen van mijn jeugd...
Zie de mensen verbroederen.
Ik bid dat je gelijk hebt.
Honden zullen blaffen en vlooien zullen bijten.
Zij zullen doen wat terecht is.
Rood, het bloed van boze mannen...
Zwart, de duisternis van voorbije eeuwen.
Rood, een wereld die staat te ontwaken.
Zwart, de nacht die tenslotte eindigt.
Hij is er weer.
Luister mijn vrienden, ik heb gedaan wat ik zei.
Ik ben bij hun linies geweest. Ik heb alle mannen geteld.
Ik zal zeggen wat ik kan.
Kijk maar uit. Zij hebben reserve manschappen.
En het gevaar is echt.
We hebben al ons verstand nodig om hen op hun knieën te krijgen.
Heb vertrouwen.
Als je weet wat ze gaan doen verpesten we hun spel.
Er zijn manieren hoe een mens kan vechten.
We zullen hun kracht overwinnen.
Ik heb hun plannen gehoord.
Vannacht wordt er niet aangevallen.
Ze willen jullie uithongeren.
Voordat ze het gevecht beginnen.
Ze bundelen hun krachten.
Slaan ons als het licht wordt. - Leugenaar.
Goedenavond, beste inspecteur. Mooie avond mijn beste.
Ik ken deze man, mijn vrienden. Het is inspecteur Javert.
Dus geloof maar geen woord van wat hij zegt. Want niets daarvan is waar.
Dit is alleen om aan te tonen hoe weinig mensen kunnen doen.
Bravo, kleine Gavroche. Je bent de beste van de klas.
Maar wat zullen we doen? Met deze slang in het gras.
Bind deze man vast en gooi hem in de kroeg hier.
De mensen mogen over jouw lot beslissen, inspecteur Javert.
Schiet me nu neer of later.
Iedere schooljongen op zijn post.
Dood aan alle verraders.
Ik verwerp jullie rechtspraak.
We blijven vooruit kijken.
Ze komen er aan.
Op jullie plaatsen.
Nog niet schieten.
Voorste linie, knielen.
Bewaar je munitie. - Leg aan.
Bukken. - Wie is daar?
De Franse revolutie. - Vuur.
Ze komen er aan.
Kom op de barricades.
Marius, wat ben je aan het doen?
Marius, kijk uit.
Trek terug of ik blaas de barricade op.
Blaas maar op en neem jezelf maar mee.
Ik ga zelf.
Terugtrekken.
Beman de barricade. - Wat dacht je Marius?
Je had ons bijna allemaal vermoord. - Marius, je hebt ons allen gered.
Snel, Marius.
Eponine wat doe je? - Ik heb dit voor je bewaard.
Het is van Cosette.
De regen gaat het buskruit verruïneren.
Het spijt me.
Wat heb je gedaan?
Tob maar niet...
Meneer Marius.
Ik voel helemaal geen pijn.
Een klein beetje regen...
kan mij nu nauwelijks meer pijn doen.
Jij bent er.
Dat is alles wat ik wil weten.
En jij bewaakt me.
En jij houdt mij dichtbij.
En de regen laat de bloemen groeien.
Maar jij zal leven, Eponine. Lieve God daar boven.
Als ik jouw wonden kan dichten met woorden van liefde.
Houd me nu vast. En laat het met rust. Beschut mij...
troost mij.
Tot ziens... - Tob maar niet...
Lieve Eponine. - Meneer Marius.
Je zal geen pijn voelen. - Ik voel geen pijn.
Een beetje regen die valt.
Kan je bijna geen pijn doen nu.
Ik ben hier...
Dat is alles wat ik moet weten.
En ik zal bij je blijven... - En jij zal mij beschermen...
Totdat je slaapt. - En jij houdt mij dichtbij je...
En de regen...
zal de bloemen...
laten groeien.
Gavroche. Wil je iets voor me doen?
Alles. Als jij er niet geweest was, dan was ik tot stof vergaan.
Een brief van de barricade. - Een brief? Ik neem hem aan.
Iets voor mij, iets voor jou. Wie heeft liefdadigheid nodig?
Jongen. Je blijft daar vandaan, begrepen?
Liefste Cosette. Je bent mijn ziel ingegaan en je zal snel weg zijn.
Is het nog maar een dag geleden dat we elkaar ontmoette en de wereld opnieuw geboren was?
En als ik sterf in het gevecht wat er komt, laat dit dan mijn afscheid zijn.
Nu dat ik weet dat jij ook van mij...
ook van mij houdt.
Het is moeilijker om te sterven.
Ik bid dat God mij naar huis terugbrengt om bij jou te zijn.
Bid voor jouw Marius. Hij bidt voor jou.
Dit is de dag die ik het meeste gevreesd heb.
Nu is er een jonge man verschenen om mijn leven te veranderen.
Het is Marius, die de schat uit mijn gewone leven wil pakken, om zijn vrouw te zijn.
Maar hij zou vanavond kunnen sterven.
Ik moet deze jongen vinden.
Niet schieten. Ik kom hier als een vrijwilliger.
Zie je die gevangene daar? Een vrijwilliger, net zoals jij.
De spion noemt zichzelf, Javert. Hij zal het ook krijgen.
Ga daar in, naar binnen. - Dood hem niet, ik ken hem.
Zijn er daar scherpschutters? - Op het dak.
Waar zijn ze?
Naar links, naar rechts.
Geef je ogen de kost. - Ogen naar het dak.
Dank u, meneer.
Bedank me niet, er is iets wat u kunt doen.
Als het binnen mijn macht ligt.
Geef mij de spion, Javert. Laat mij maar voor hem zorgen.
Doe wat u moet doen. De man behoort u toe.
Wie ontmoeten elkaar weer. - Je hebt hier je hele leven al naar gesnakt.
Neem je wraak.
Hoe juist het is dat je doodt met een mes.
Ga hier weg.
Ik begrijp het niet. - Maak dat je hier wegkomt.
Eens een dief, altijd een dief.
Wat jij wilt hebben, steel je altijd.
Je zou je leven omruilen voor het mijne.
Ja, Valjean, jij wilt een deal.
Schiet mij maar neer, het maakt me niets uit. Als je me laat gaan, pas dan maar op.
Je zal Javert nog antwoorden.
Je hebt het verkeerd.
En hebt het altijd verkeerd gehad.
Ik ben een man, niet slechter dan andere mannen.
En jij bent vrij, er zijn geen voorwaarden.
Geen onderhandelingen of verzoeken.
Er is niets wat ik je kwalijk neem.
Je hebt je plicht gedaan, en niets meer.
Als ik hier levend uit kom. Dan kan je me vinden op Rue de l'Homme Armeé 5.
Geen twijfel mogelijk dat onze paden zich weer zullen kruisen.
Courfeyrac, jij houdt de wacht.
Ze zullen aanvallen voordat het licht is. Iedereen houdt de moed.
Zo zeker dat als onze vlag wappert, we zijn niet alleen.
Ook de mensen moeten in opstand komen.
Marius, rust uit.
Drink met mij...
op voorbijgaande dagen...
op het leven dat eens was.
Op het heiligdom van vriendschap, zeg nooit ga dood.
Laat de wijn van vriendschap nooit opdrogen.
Op jou en op mij.
Moet ik mij zorgen maken of ik dood ga?
Nu ze overzee gaat.
Leven zonder Cosette betekent helemaal niets meer.
Zou je wenen, Cosette, als ik dood ga?
God, daarboven...
hoor mijn gebeden.
In mijn behoefte...
was U er altijd voor mij.
Hij is jong...
hij is bang.
Geef hem rust...
de hemel zij geprezen.
Breng hem naar huis terug.
Hij is als de zoon die ik had kunnen hebben.
Als God mij een zoon had toegekend.
De zomers gaan dood, een voor een.
Hoe snel ze voorbij gaan, en maar door.
En ik ben oud...
en zal er niet meer zijn.
Breng hem rust.
Breng hem vreugde.
Hij is nog zo jong...
hij is nog maar een jongen.
Jij kan nemen...
Jij kan geven.
Laat hem blijven...
laat hem leven.
Als ik sterf...
laat me sterven.
Laat hem leven.
Breng hem terug naar huis.
Breng hem...
terug naar huis.
Waar is de rest?
De regen heeft het kruid verruïneerd. - We hebben haast geen munitie meer.
Alleen deze barricade is er nog over.
Wat? - We zijn de enige die over zijn.
De mensen hebben zich niet geroerd.
We zijn in de steek gelaten door degene die nog steeds in angst leven.
Laat ons geen levens, verspillen.
Laat iedereen die het graag wil hier weggaan.
Hoor je de mensen zingen, zingen het lied van de boze mannen.
Het is de muziek van de mensen, die geen slaaf meer zullen zijn.
Als het kloppen van je hart, de slagen van de trommels weerkaatst.
Er gaat een nieuw leven beginnen als de morgen komt.
Enjolras, we hebben meer munitie nodig.
Ik ga het gevecht in. Er zijn dode lichamen met genoeg munitie.
Het kruit is doorweekt. - Laten we alles eruit halen, alles.
Kleine mensen weten, wanneer kleine mensen vechten.
We zijn misschien een makkelijke keuze.
Gavroche. - Maar we geven goed weerstand.
Kom alsjeblieft hier. - Dus schop nooit een hond...
omdat hij alleen maar een pup is.
Kom nou. - En we zullen vechten zoals twintig legers.
En zullen niet opgeven.
Gavroche, wat doe je? - Laat iemand hem terugtrekken.
Vuile klootzakken. - Haal hem terug.
Dus je kan maar beter rennen voor dekking...
wanneer de pup groter...
Jullie op de barricaden, luister hierna.
De mensen van Parijs slapen in hun bed.
Jullie hebben geen kans, geen enkele kans.
Waarom jullie levens weggooien?
Laat ons sterven tegenover onze vijanden.
Laat ze bloeden terwijl we kunnen.
Grijp de koe bij de horens. - Laat hen boeten voor elke man.
Laat anderen onze plaats innemen...
totdat de aarde vrij is.
Kanonnen.
Breng ze hierheen.
Voorwaarts. - Wachten.
Schieten.
Zet hem op z'n plaats. - Tweede bataljon, schieten.
Richten en schieten.
Zoek dekking, jongen.
Er zijn nog meer mannen.
Kanonnen, klaar. - Schieten.
Kanonnen, klaar. En schieten.
Voorwaarts.
Ga van me af.
Alsjeblieft.
Doe de deur open.
Alsjeblieft.
Barricadeer de deur.
Die kant op.
Ben jij dat?
Lang leve de revolutie.
Dit is een prachtige ring.
Hallo.
Je leeft nog.
Ik heb jou gered.
Hoe geraak ik hier uit? - Die kant op. Op 't einde links.
Jij bent het, Javert. Ik wist dat je niet lang zou wachten.
De betrouwbare dienaar alweer op z'n post.
Deze man heeft niets verkeerd gedaan.
Hij heeft een dokter nodig.
Ik heb je gewaarschuwd dat ik niet zal zwichten.
Ik zal niet verleid worden. - Nog een uur en ik ben van jou.
En al onze schulden ingelost.
De man van genade is er weer om te praten over gerechtigheid.
Kom, de tijd dringt.
Kijk naar beneden, Javert.
Hij staat al in z'n graf.
Nog 'n stap en je sterft.
Wie is deze man? Wat voor Duivel is hij?
Om me in een val te hebben en me toch vrij te laten?
Het was eindelijk zijn uur om mijn lot te bezegelen.
Om 't verleden te wissen en met 'n schone lei te beginnen.
Een steek van z'n mes was genoeg.
Hij kon z'n wraak hebben, maar hij gaf me m'n leven.
Verdomd als ik in de schuld sta van 'n dief.
Verdomd als ik zwichtte op het einde van de jacht.
Ik ben de wet en met de wet wordt niet gespot.
Ik spuug z'n medelijden terug in z'n gezicht.
Er is niets dat we delen.
Het is ofwel Valjean of Javert.
En mijn gedachten zijn 'n rommeltje.
Kan deze man geloofd worden?
Zullen zijn zonden vergeven worden?
Zullen zijn misdaden gepardonneerd worden?
En moet ik nu beginnen te twijfelen?
Iemand die jarenlang niet twijfelde.
Mijn hart is van steen en nog siddert het.
De wereld die ik kende, is verloren in de schaduw.
Komt hij uit de hemel of uit de hel?
En weet hij...
dat hij ondanks dat hij vandaag mij m'n leven schonk...
hij me evengoed vermoord heeft?
Ik reik maar ik val.
En de sterren zijn zwart en koud...
als ik in de leegte staar...
van een wereld die niet stand kan houden.
Ik ben nu uit die wereld ontsnapt.
Van de wereld van Jean Valjean.
Ik kan me nergens heen keren. Er is geen manier om verder te leven.
Zag je hen ten strijde trekken?
Kinderen van de barricade die de nacht niet overleefden.
Zag je hen liggen op de plek waar ze stierven?
Iemand legde hen in de wieg en kuste hen als ze huilden.
Zag je hen naast elkaar liggen?
Er is een verdriet waar niet valt over te praten.
Er is een pijn die blijvend is.
Lege stoelen en lege tafels.
Nu zijn mijn vrienden dood en weg.
Hier spraken ze over revolutie.
Hier is het begonnen.
Hier zongen ze over morgen.
En morgen kwam nooit.
Van de tafel in de hoek...
konden ze een herboren wereld zien.
En ze gingen de hoogte in met hun stem.
En ik kan ze nu horen.
De woorden dat ze zongen.
Ze werden hun laatste avondmaal.
Op de eenzame barricade bij dageraad.
Mijn vrienden... Vergeef me...
dat ik leef en jullie dood zijn.
Er is een verdriet waar niet valt over te praten.
Er is een pijn die blijvend is.
Spookgezichten aan het raam.
Spookschaduwen op de grond.
Lege stoelen en lege tafels.
Waar mijn vriend niet meer samenkomen.
Mijn vrienden, vraag me niet...
waarvoor jullie opoffering was.
Lege stoelen en lege tafels.
Waar mijn vrienden niet meer zullen zingen.
Elke dag loop je sterker en verder.
Het ergste is voorbij.
Denk er niet aan, Marius.
Met al de jaren voor ons.
Ik zal nooit weggaan. En wij zullen samen zijn.
Elke dag.
Elke dag...
zullen we die nacht herinneren en de belofte die we maakten.
Een hart vol liefde. - Ze was nooit voor mij om te houden.
Een nacht vol van jou. - Ze is jong en vrij...
Cosette. Cosette. - Liefde is de tuin van de jongeren.
Ik wachtte op jou... - Laat het zijn.
aan je voeten. - Laat het zo zijn.
Een hart vol liefde. - En het was geen droom.
Dit geef ik jou vandaag.
Dit is een dag die ik nooit kan vergeten.
Is dankbaarheid genoeg voor het geven van Cosette?
Je thuis zal bij ons zijn en geen dag zal voorbij gaan...
maar wij zullen onze liefde aan u bewijzen, vader van ons beide.
Een vader voor ons allen. - Geen woord meer, mijn zoon.
Er is eerst iets dat moet gebeuren.
Er leefde een man wiens naam Jean Valjean was.
Hij stal wat brood om de zoon van z'n zus te redden.
Negentien winters zat hij in de cel.
Al zwetende waste hij z'n misdaden weg.
Jaren geleden brak hij z'n erewoord en leefde een leven apart.
Hoe kon hij het Cosette vertellen en haar hart breken?
Het is voor Cosette dat dit moest: Zijn arrestatie leidt tot haar schande.
De tijd van verder reizen is aangebroken.
En vanaf deze dag moet hij weg zijn.
Wie ben ik?
U bent Jean Valjean.
Meneer, u kan niet weggaan.
Wat ik m'n geliefde Cosette ook zeg, ze zal me niet geloven.
Zeg dat ik op reis ben, ver weg.
Zeg haar dat m'n hart te vol zat voor vaarwels.
Het is beter zo.
Beloof me dat Cosette nooit zal weten waarom ik moest gaan.
Ten goede van Cosette, moet het zo zijn.
Bedankt, Marius.
Waar is hij zonder woord heen? Dat is niet z'n manier van doen.
Waarom zo plots? Waarom zo raar?
Ik moest zeggen dat hij op een reis is, ver weg.
Hij kan nu niet weggaan. Hij breekt m'n hart.
Wij zullen nooit apart zijn.
Dat beloof ik.
De Baron en Barones du Thenard.
Ga weg, Thenardier. Denk je dat ik niet weet wie je bent?
Hij is niet bedot. Ik zei het je toch.
Toon meneer wat je kwam tonen. Vertel de jongen wat je weet.
Jammer om je te storen op een feest zoals dit...
maar 500 francs zijn zeker niet mis.
Zeg in Godsnaam wat je wil zeggen.
Hij spreekt. Jij betaalt.
Wat ik duidelijk zag...
was Jean Valjean in de riolen die nacht.
Hij had een lijk op z'n rug. Een jongen die had vermoord.
Ik was erbij, vrees nooit. Ik vond zelfs dit mooie souvenir.
Dit ken ik.
Dit was van mij. Dit is zeker een hemels teken.
Dan is het waar. Dan heb ik gelijk.
Jean Valjean was die nacht m'n redder.
Jean Valjean, de oplichter.
Jij betaalt en ik zeg waar hij heen is.
Waar is hij?
- Het klooster.
Kom mee.
Kijk hoe de sodomieters dansen. - Kijk naar hen tot ze vallen.
Houd je verstand voor jezelf. En je staat aan de top.
Meesters van het land. - We krijgen altijd ons deel.
Haal de barricades weg. E we zijn er nog steeds.
Wij weten waar de wind heen blaast. Geld is hetgeen we ruiken.
En als we zo rijk zijn als Croesus, Jezus. Zien we jullie allemaal in de hel.
Abdeo.
Alleen wacht ik in de schaduw.
Ik tel de uren totdat ik kan slapen.
Ik droomde dat Cosette er bij was.
Het liet haar wenen dat ze wist dat ik dood was.
Alleen aan het einde van de dag.
Op deze huwelijksnacht bid ik.
Neem deze kinderen, mijn Heer, in uw omarming.
En toon ze genade.
God almachtige.
Aanhoor mijn gebeden.
Neem me nu.
Naar uw zorg.
Waar ben je.
Laat me daar zijn.
Neem me nu.
Neem me naar daar.
Breng me naar huis.
Meneer, ik zegen je naam.
Ik ben klaar, Fantine.
Meneer, leg je last naast je neer. - Op het einde van mijn dagen.
Je voedde m'n kind met liefde op. - Ze is het beste van m'n leven.
En je zal bij God zijn.
Cosette?
Papa, ik begrijp het niet. Alles goed? Waarom ging je weg?
Cosette, m'n kind. Ben ik nu vergeven? Dank God, ik leefde naar deze dag toe.
Jij moet een onnadenkende dwaas vergeven.
Jij moet een ondankbare man vergeven.
Dankzij jou leef ik.
En nogmaals leg ik m'n leven neer aan je voeten.
Je vader is een heilige.
Toen ze mij verwondden, nam hij me mee van de barricade.
Gedragen als een kind bracht hij me thuis naar jou.
Nu ben je hier.
Opnieuw naast mij.
Nu kan ik in vrede sterven.
Voor nu is m'n leven gezegend.
Je gaat leven, papa. Je gaat leven.
Het is te vroeg om vaarwel te zeggen.
Ja, Cosette, verbied me nu om te sterven.
Ik zal gehoorzamen.
Ik zal proberen.
Op deze bladzijde schreef ik m'n laatste bekentenis.
Lees het wanneer ik voorgoed slaap.
Het is het verhaal...
van iemand die terugkeerde van haat.
Een man die enkel leerde liefhebben...
toen jij onder z'n toezicht stond. - Ik weet 't, papa.
Kom mee met mij zonder kettingen. - Ik ben klaar, Fantine.
Al je verdriet...
ligt eindelijk achter je.
Heer in de hemel, kijk naar hem in genade.
Vergeef me al mijn misstappen en neem me naar je glorie.
Neem mijn hand.
Ik leid je naar de verlossing.
Neem mijn liefde, want liefde is eeuwig durend.
En onthoud de waarheid dat ooit is uitgesproken:
Om van een ander persoon te onthouden is het gezicht van God zien.
Hoor je de mensen zingen, verloren in de vallei van de nacht?
Het is de muziek van mensen die naar het licht toe klimmen.
Voor de ongelukkigen van de aarde is er een vlam die nooit uitgaat.
Zelfs de donkerste nachten eindigt en de zon zal opkomen.
Ze zullen weer in vrijheid leven in de tuin van de Heer.
Ze zullen achter de ploegschaar stappen. Ze zetten het zwaard opzij.
De ketting wordt gebroken en alle mannen krijgen hun beloning.
Vergezel je onze kruistocht?
Wie zal sterk zijn en me bij staan?
Is er ergens voorbij de barricade een wereld die je wil zien?
Hoor je de mensen zingen? Zeg me, hoor je de verre trommels?
Het is de toekomst dat ze bij hebben. Wanneer morgen komt.
Vergezel je onze kruistocht?
Wie zal sterk zijn en me bij staan?
Is er ergens voorbij de barricade een wereld die je wil zien?
Hoor je de mensen zingen? Zeg me, hoor je de verre trommels?
Het is de toekomst dat ze bij hebben. Wanneer morgen komt.
Simply Releases Toppers Vertaling: Watchman, Suurtje, Jolly en Tokke